Living History op Teotihuacan
Door Merridith Allen
Duizenden oude voetstappen pond op de stenen die helemaal aanloop de Tempel van de Zon. Leerde bronzen lichamen glinsteren in de middag licht, hun ademhaling komt in lage rommelende hijgend als ze stijgen hoger, waar de lucht is dun en de trap beneden steeds steil. Eenmaal op de top, hun ogen te komen over het land om te waken over hun heilige huis, de groene velden, de Tempel van de Zon en van de Maan, en de ceremoniële platformen verbonden, zoals sproeten met een stuk weg genaamd 'The Avenue of de Doden. " En dan komt het fluiten van hun handgemaakte instrumenten, of uitgevoerd op de site door een frisse wind. Dit is het gevoel van Teotihuacan.
Ik vind het geen wonder dat Teotihuacan is een van de meest bezochte archeologische sites in Mexico. Ongeveer vijfentwintig mijl ten noordoosten van Mexico-Stad ligt, is het gemakkelijk te bereiken met de bus vanaf Mexico City en ook de meeste regio's in centraal Mexico, waaronder Monterrey, San Miguel de Allende en Leon. Persoonlijk ben ik drie en een half uur reisde van San Miguel de Allende met de bus, dat is een aangename, vlakke rit door uitgestrekte woestijn land doorspekt met de grootste Aloe en Cacti planten die ik ooit heb gezien.
Op de rit naar Teotihuacan, mijn gids vertelde me een beetje over de site, te beginnen met het mysterieuze karakter van de vroegere bewoners.
"Het is afgesproken", zei Hij, "dat Teotihuacan veel verschillende etnische volkeren bevatte. De Totonec, de Zapoteken en dan de Maya's, en dan ten slotte, de Azteken. "
Dit was eigenlijk nieuws voor me, omdat ik dacht altijd van Teotihuacan als een Azteekse site. Inderdaad zij waren de laatste bewoners voor Hernan Cortez reisde naar Mexico in de hoop van de uitbreiding van het Spaanse Rijk, en eindigden hun hele beschaving in 1521. Mijn gids ging op een paar dingen over de Azteken, met inbegrip van wat is het meest bekend over hen zeggen, de daad van het menselijk slachtoffer. Toen Cortez het eerst wordt aangevoerd in Mexico, de Azteken hielden hem voor een God en dus besloten om hun rituele offers uit te voeren om hem gelukkig maken. Dit onder onthoofding, bludgeoning en meest beroemde, het uitsnijden van een nog kloppend hart. Cortez werd ontzet door deze weer te geven, maar in die tijd was het gebruikelijk voor de Azteken ter ere van hun Rain God en Gevederde Slang God.
Tegenwoordig zijn de Rain God en de Gevederde Slang God zijn geëerd in praktijken zoals snijden borrelglaasjes in hun beeld, die bij de bewoner Teotihuacan tourist trap te vinden op de weg naar de site. Het is de eerste plaats komt u in en het is gevuld met vele gezellige winkels met kristallen piramide papier met een gewicht, bespotten offer messen en andere snuisterijen obsidiaan, die doet denken aan Azteekse tools.
In plaats van deze stands, in de tijd van de oude beschavingen, er stond een grote markt. Ik vond dat de moderne markt de resonantie van de vorige bevat; het uiterlijk van oude tijden gecombineerd met moderne merchandise. In feite heb ik durf te zeggen dat de hele reis door Teotihuacan voelde aan als een reis heen en weer door de tijd, een plaats waar twee tijdperken tegelijkertijd bestaan in dezelfde ruimte. De inheemse volkeren zijn vervangen door kaki-sportieve toeristen en de lokale bevolking en de inheemse muziek wordt nu gespeeld door ambachtslieden hun werk te verkopen aan de zijkanten van de Avenue of the Dead. Ik liep op deze weg met mijn sneakers als in 1500 alleen blote voeten en eenvoudige schoenen de grond raakte. Ik keek naar de tempels als ik was vertelden hun verhaal, wanneer zo vele jaren geleden waren ze levend het. En tenslotte, hijgend en puffend, ik de top van de Piramide van de Zon bereikt, en keek naar de altaren, de Avenue van de Doden en het groene paradijs om me heen met dezelfde aanbidding Ik weet dat de oude volkeren deden.
Als het begon te regenen, volgde ik mijn groep in het Museum van Teotihuacan. Binnen, een reeks van exposities en korte scripts lijn de muren, verhalen vertellen van de Azteken 'onvoorstelbare vooruitgang in de astronomie, geneeskunde en wiskunde. (Interessant om op te merken dat de minutieuze raster van Teotihuacan is afgestemd noordoosten precies 15,5 graden) heb ik dat Teotihuacan vertaalt geleerd om 'de geboorteplaats van de goden. " Tijdens het eerste millennium CE, Teotihuacan was een van de grootste steden in de wereld en de grootste stad in de pre-Columbiaanse Amerika. De invloed van Teotihuacan was verreikende, zoals blijkt uit de gelijkaardige architectuur te vinden in andere delen van Mexico die wordt verondersteld te zijn gemodelleerd naar de geweldige site.
Obsidian werd gebruikt om gereedschappen en allerlei andere voorwerpen te maken; waarvan een aantal nu met trots klaar achter glas gevallen. Ik was getroffen door de artistieke precisie van deze artefacten waaronder de pottenbakkerij en maskers. Elke contour heeft een doel, geen lijn op zijn plaats. Iedereen die aardewerk nam in de middelbare school zal weten uit eerste hand de moeilijkheid van het spinnen een simpele kom, laat staan zo'n perfect geconstrueerde items als deze. Tot slot las ik over de val van Teotihuacan, de milieuproblemen en ondervoeding, en mijn gids vertelde me over hoe later, Cortez was in staat om de Azteekse beschaving in drie maanden te veroveren.
Toen ik klaar bent met lezen op de archeologische en antropologische feiten over Teotihuacan, dacht ik na over de bijna absurde plaatsing van dit museum. Ik ben nog nooit naar een die direct wordt geplaatst in het midden van de eigenlijke site het is gemaakt. Ik stond in de Egyptische vleugel in het Metropolitan Museum of Art in New York City, mijn handen zweven centimeter uit de buurt van een altaar, in een poging om de energie van degenen die worden gebruikt voelen. Ik heb gekeken op naar een reusachtige Tyrannosaurus Rex in het Museum of Natural History, zich afvragend hoe snel het zou kunnen lopen en hoe ik me zou voelen als ik opeens struikelde in Jurassic Park. En ik heb het Hayden Planetarium bezocht, staren omhoog naar de donkere zijde imitatie hemel, mijn armen gespreid als een vogel na te denken over zero-gravity en wat zijn de meest out-of-this-wereldbeeld ooit. Op deze manier het museum van Teotihuacan is niet anders dan die ervaringen, maar verbleekt in vergelijking met het echte werk.
Ik vond dat een keer stapte ik buiten het museum de deuren was ik weer terug geteleporteerd naar het verleden en geen moderne educatieve tentoonstelling zou kunnen dupliceren de betekenis van wat mij omringde. Geen zwevende handen nodig om de energie hier voelen. Opnieuw reisde ik naar beneden de Avenue van de Doden, langs de altaren en velden, al die tijd op zoek naar de toppen van de piramides en het luisteren naar de muziek van een tijd allang voorbij. Dit is wat ik zal herinneren de meeste van mijn Teotihuacan ervaring, de resonantie van de inheemse bevolking in de stenen, de wind, de regen en de lucht. Het is het gevoel dat deze stemmen altijd echo buiten de grenzen van de tijd.
Merridith Allen is een schrijver woont in New York City. Ze is ingeschreven in de Low-Residency Creatief Schrijven Program aan de Universiteit van New Orleans, die haar bracht Mexico in de zomer van 2008 te schrijven, te leren en verken de Mexicaanse landschap. Merridith.Allen83 @ gmail.com
Hallo Robert,
Mijn vrouw en ik zijn in San Miguel de Allende en wil bus naar Teotihuacan. Weet je hoe te weten te komen over bussen die in dit bericht?
Bedankt!
Carl