Door Doug Alderson

De wandeling was slechts een en een halve mijl, waarbij ongeveer een half uur, maar het voelde alsof ik liepen terug in de tijd tienduizend jaar.

Het was het einde van een westen van de Verenigde Staten reis-meestal worden auto-waarin ik keerde op een 1939 reis genomen door mijn grootouders. Ik had een bezoek aan de Grand Canyon, Yosemite, Yellowstone en andere natuurlijke wonderen, en besloten dat een 10.000-meter hoge berg plateau dat een erkende de menselijke geschiedenis verspreid over duizenden jaren, een die een speciale heiligheid voor Native Amerikaanse volk aangeduid had, was een passende afsluiting .

Wyoming's afgeplatte Geneeskunde Berg, onderdeel van de Bighorn National Forest, herbergt een van de grootste prehistorische medicijn wielen in Noord-Amerika. De tachtig meter breed stenen cirkel, met achtentwintig spaken rond een centrale rots heuvel en zes rock-palen of cairns zich op verschillende buitenste punten, naar schatting in gebruik geweest voor duizenden jaren door verschillende Plains en de bergstammen. Vandaag de dag wordt het wiel nog steeds bezocht door verschillende stammen, de meest voorkomende praktijk dat de Vision Quest waar mensen zoeken geestelijke leiding en harmonie, en laat het gebed aanbod voor terug.

De oorsprong geschiedenis van het wiel varieert van stam tot stam. Crow indianen beweerde dat het bestond toen ze voor het eerst kwamen, in de overtuiging dat de zon het gebouwd om mensen te laten zien hoe je een tipi te maken. De Shoshone en anderen zijn van mening dat weinig mensen het wiel gebouwd en dat ze leven nog steeds in grotten eronder. Een vroege etnoloog, GB Grinnell, suggereerde dat het wiel is een stenen model van de Cheyenne zon dans lodge, gebouwd waar hout schaars was.

Misschien is het wiel diende als een uurwerk of een kalender voor specifieke rituelen en ceremonies. Bij het bestuderen van het wiel voor National Geographic, bekend astronoom John A. Eddy geconstateerd dat veel van de Cairns-line-up voor de zomerzonnewende zonsopkomst en zonsondergang, en de stijgende punten van de drie heldere sterren-Aldebaran, Rigel en Sirius. "De vroege Indianen van de vlakten gebruik gemaakt van de zon en de sterren in redelijk geavanceerde manieren," Eddy gesloten.

In de vroege avond, ik had getrokken in de onverharde Forest Service parkeerplaats dichtbij de basis van Geneeskunde Berg en begon de 1,5 mijl lange wandel-klim. Voertuig toegang tot de site is sterk gereguleerd, en dat leek geschikt. Men moet het recht verdienen om het wiel te bezoeken, ik voelde. Immers, had inheemse bevolking door de eeuwen heen een keer liep naar deze plek voor de dagen en zelfs weken, zoekers van het heilige.

Oplopend de kronkelende weg, ontmoette ik al snel de laatste groep van bezoekers die op weg waren naar beneden omdat er slechts een andere auto was op de parking. Visitatie gestaag stijgt de laatste jaren, dus ik vond het bijna miraculeus dat ik merkte dat ik lopen alleen de berg op. Het westelijke zon dompelen in en uit de wolken, baden de bergtop in zacht geel licht-een spectaculair gezicht. Toen zag ik de onmiskenbare vorm van een vos loopt het pad naar me toe. We bijna ontmoette van aangezicht tot aangezicht, voordat hij al snel schoof weg in de borstel. Mensen kunnen hebben van de berg voor de avond, maar niet de wilde dieren.

Bij een gat voor de laatste stijging, een teken vertelde hoe dit was de combinatie van een oude parcours waar buffalo-georiënteerde Plains mensen in wisselwerking met de meer jager-verzamelaars berg mensen, die teruggaat 10.000 jaar. Geneeskunde Berg was altijd een plaats van vrede, waar zelfs de traditionele vijanden, zoals de Crow, Blackfoot en Sioux kan verzamelen ongehinderd. Hetzelfde geldt voor andere sites, zoals de Pipestone gebied in het zuidwesten van Minnesota, waar de rode catlinite werd verkregen voor de geneeskunde leidingen.

Op passende wijze, op de laatste etappe van de klim, het parcours was rood grind, misschien wel symbool voor de heilige rode weg een volgt wanneer zij hun leven te wijden in dienst van de Schepper.

Het naderen van het wiel, kleurrijke gebedsvlaggen, tabak banden, medicijnen zakjes en andere aanbiedingen die was vastgebonden aan het touw omheining danste in de wind. De kracht van de plaats was doorlaatbaar. Ik had klimmen met uitbundigheid, het gevoel meer energie dan ik had in dagen, maar ik vertraagde toen ik naderde de top en liep rond het wiel met de klok mee. Zittend in het westen, naar het oosten gericht, ik knielde en trok de langstelige geneeskunde pijp die ik had gekregen van een Muskogee geestelijk leider met de naam Bear Heart meer dan vijfentwintig jaar eerder. Ik vlekken mezelf en de pijp met ceder bladeren-zuiveren van natuurlijke wierook, zoals ik vulde de rode kom met pure tabak, neuriën een gezang Bear Heart me had geleerd. Zoals ik had eerst de opdracht gekregen, wees ik de stam naar de vier richtingen, dan naar de hemel en de aarde, alvorens het naar mijn eigen hart en mijn lippen aan te steken.

Veel inheemse mensen geloven dat Schepper Geest helpers geplaatst in alle vier de richtingen, en in de lucht en aarde, en dat een stuk van goddelijkheid werd geplaatst in elk van ons. Dat is de reden waarom het getal zeven wordt vaak beschouwd als een heilig getal.

Ik rookte de pijp en bad voor al het leven op aarde, voor mijn familie en dierbaren, voor mijn voorouders en toekomstige generaties, en voor spirituele harmonie en duidelijkheid in mijn leven. Ik dankte voor mijn reis en hoe het had eerst tot stand komen. En ik dankte voor de openbare gronden die worden zorgvuldig beschermd in de toekomst, en voor die mensen die waakzaam blijven in hun rentmeesterschap van die landen.

Met mijn ogen dicht, heb ik de pijp omhoog naar de hemel in dankzegging net als een jonge stem riep uit het parcours, "Indianen" Geschrokken, ik keek naar een zanderig-haired jongen die had gefixeerd op de kleurrijke gebedsvlaggen en andere objecten gebonden aan het hek. Hij was racen op de heuvel. Achter hem was een man en een vrouw, een jong meisje van ongeveer vier en een grote zwarte hond. Ik deinsde rustig als de vader probeerde de jongen te houden van het omgaan met het aanbod. Ze spraken luid, sloeg een paar foto's, en bleef slechts een paar minuten, nauwelijks te merken mij. Dit was duidelijk een toeristische stop voor hen, een nieuwsgierigheid. Dus wat als iemand aan het bidden was? Op het moment dat die jongen had riep: "Indianen!" Ik realiseerde me de enorme pedagogische uitdaging die blijft ten aanzien van Native American heilige plaatsen die toegankelijk zijn voor het grote publiek. Wat als ik was op een vision quest, zat in het wiel te bidden voor maximaal vier dagen zonder voedsel of water, en toeristen liepen tot het nemen van foto's van mij? Hoe zou ik me voelen? Men zou niet in een katholieke kerk en schreeuwen, "Nonnen!"

Tekenen kan effectief zijn, als mensen stoppen met lang genoeg om ze te lezen. Een teken legde uit dat sommige inheemse leiders geloven dat het medicijnwiel behoort aan alle mensen, maar met die toegang komt een enorme verantwoordelijkheid. Bezoekers moeten benaderen heilige Native American sites met respect en eerbied, omdat zij hun eigen kerk of tempel. Natuurlijk zullen kinderen zijn kinderen, en ik droeg geen kwade wil naar de jongen.

Wat is de beste manier om een ​​heilige plaats te regelen? Wanneer een groot aantal stammen aan het gebruiken bent, zoals het medicijnwiel, kun je niet zet het in de handen van een stam, en als je alleen toegestaan ​​indianen om het te gebruiken, die zou bepalen wie is een Native American? De lijnen zijn wazig na generaties van rassenvermenging en het feit dat sommige stammen en groepen niet worden erkend door de federale overheid, ook al leden kunnen bonafide eigen bloed en cultureel erfgoed. En wat te denken van die oprechte zoekers die geen Native American? Is er een plaats voor hen?

Ik herinnerde me een bezoek aan een andere heilige plaats-Bear Butte in Zuid-Dakota-vele jaren voor waar een duidelijke ogen conciërge herinnerd iedere bezoeker om stil te zijn en niet te storen mensen die aan het bidden waren. Een op een contact met mensen kan zeer nuttig zijn in de opvoeding van bezoekers. De heilige kan blijven heilig, en alle bezoekers kunnen verlaten en af ​​te halen iets dat goed is.

Een goede start met betrekking tot het stenen wiel op Geneeskunde Berg was de vorming van twee Indiaanse stammen organisaties, het Medicijnwiel Alliance en de Medicijnwiel Coalition, in reactie op een 1988 Forest Service voorstel om een ​​uitkijkplatform te bouwen achter het stuur. Met de hulp van milieu-en monumentenzorg groepen, werd het platform voorstel met succes geblokkeerd en een lange dialoog begonnen over de beste manier om de integriteit van de site te beschermen. De groepen en de Forest Service ontwikkelde uiteindelijk een historische behoud van plan voor het wiel en de omliggende 18.000 hectare, de hele berg. Een principe zorgt voor privacy door de inheemse Amerikaanse artsen op verzoek. Daarnaast worden inspanningen geleverd voor meer Native American tolken tijdens het toeristische seizoen.

In een poging om de spirituele betekenis van plaatsen zoals het medicijnwiel leggen, de auteur TH Watkins wijst erop dat de moderne classificaties zoals "nationale bossen" of "nationale parken" zijn zo goed als betekenisloos, omdat Native American overtuigingen en praktijken hebben geen muren. "Ze [heilige plaatsen] een kwaliteit waarvan de waarde niet kan worden gemeten aan de hand getrokken grenzen of ecosystemen gemeten of wilde dieren geïnventariseerd vertegenwoordigen," schreef hij. "Er is een spirituele dimensie aan deze landen die alleen kan worden gemeten door de protocollen van het hart, een dimensie die te maken heeft met de oude verbinding tussen de mens en de wilde wereld die hen ondersteunt. De Indianen, de eerste mensen van dit continent, hebben vereerd dat verband meer trouw dan degenen die hen volgden als de dominante menselijke aanwezigheid op dit land. Het is de traditionele Indianen geloven, een heilige verbinding, en ze valideren waar en wanneer ze kunnen met rituelen die ouder zijn dan opgenomen tijd. "

Bill Tall Bull, een Noord-Cheyenne oudere, zet het nog beknopter, "De Aarde heeft een geest. De hele schepping heeft een geest. Alles wat komt van de heilige aarde is heilig. "

Traditionele inheemse mensen wijzen erop dat er een gevaar voor de bescherming van bepaalde heilige plaatsen, of, in bredere zin, parken en natuurgebieden, als de rest van het land worden dan open voor ongebreidelde exploitatie. Als al onze handelingen werden uitgevoerd met een zorgvuldige planning en afstemming op het land, dan zou onze hele economie en de manier van leven meer duurzame, en onze problemen zouden worden opgelost van de grond af, met de dagelijkse keuzes. Pie in de lucht, ik weet het, maar plaatsen zoals het medicijnwiel hebben me een glimp van de mogelijkheden.

Voor het verlaten van het wiel, plaatste ik tabak en as uit mijn pijp langs de omtrek, waar ik had gezeten. Ik wist niet te kristallen of andere voorwerpen die niet van oudsher gebruikt in deze regio te verlaten. Tabak, aan de andere kant, is heilig voor bijna alle Indiaanse stammen op dit continent. Het werd altijd gebruikt met gebed en ritueel, alleen sinds de komst van de Europeanen is tabak is gebruikt in een verslavende en recreatieve manier, met tal van gevolgen voor de gezondheid. Ook chemische stoffen worden toegevoegd aan een aantal merken om verslaving te verbeteren. Men moet twijfelen aan de morele werkzaamheid van dergelijke praktijken.

De volgende ochtend, na het slapen op de grond voor de laatste keer, ik reed naar het zuiden, naar Denver en een vliegtuig naar huis. Ik voelde me minder alleen dan had ik in mijn hele reis. Het is op die manier als je het aanraakt heilige-je voelt een deel van alles en iedereen. Mijn hoogste hoop was voor de heilige van onze natie landschap te blijven als standvastig wegwijzers om de weg voor toekomstige reizigers wijzen, helpt ons om te eren en te versterken een eeuwenoude compacte tussen mensen en de aarde.

Doug Alderson is de auteur van talloze artikelen in tijdschriften en drie boeken, waaronder The Vision Keepers (Quest Books 2007), over wandelingen in de Verenigde Staten en ervaringen met inheemse Amerikaanse volk. Zijn eerste boek, Waters Minder Gereisd (University Press of Florida) was runner-up voor de beste reis-boek in 2006 door de Noord-Amerikaanse Travel Journalists Association. Zijn nieuwste boek, New Dawn voor de Kissimmee River: Orlando naar Lake Okeechobee door Kayak, zullen worden vrijgegeven door de University Press of Florida in de late zomer van 2009. Voor meer informatie over zijn werk, inloggen op www.dougalderson.net.